روى خوبت آيتى از لطف بر ما كشف كرد زان زمان جز لطف و خوبى نيست در تفسير ما ايضاً : پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت آفرين بر نظر پاك خطا پوشش باد ايضاً : ساقى به نور باده برافروز جام ما مطرب بگو كه كار جهان شد به كام ما ما در پياله عكس رخ يار ديده ايم اى بىخبر ز لذت شرب مدام ما هرگز نميرد آن كه دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جريدهء عالم دوام ما چندان بود كرشمه و ناز سهى قدان كايد به جلوه سرو صنوبر خرام ما منشأ بدبينى ، بدنفسى و خبث طينت است متنبّى ، ص 456 : اذا ساء فعل المرء سائت ظنونه و صدّق ما يعتاده من توهّم سعدى ، مواعظ : در مرد چو بد نگه كنى زن بينى حق باطل و نيكخواه دشمن بينى نقش خود توست هرچه در من بينى با شمع درآ كه خانه روشن بينى رجوع شود به ورقه هاى « توحيد » . ناصرخسرو در اشعارى كه در جامع الحكمتين است و در ورقه هاى « جهان و دنيا » ثبت شده ، خطاب به جهان مىگويد : چو آلوده اى بينَدْتْ آلوده اى و ليكن سوى شستگان شسته اى